1038. Лепельшчына без прыкрасаў. АБАРОНА АД ПАЖАРУ, СТЫХІІ І ХВАРОБЫ ГОРЛА. Скалаброд

Сведения об авторе смотреть здесь.

 У лепельскім касцёле Святога Казіміра ўшанавалі памяць святых Агаты і Блажэя і асвяцілі Грамнічыя свечкі

 8 лютага пад высокімі светлымі скляпеннямі лепельскага касцёла Святога Казіміра панавала асаблівая, кранальная атмасфера.

 Вернікі сабраліся на ўрачыстую Святую Імшу, якая аб´яднала ў сабе адразу тры прыгожыя і глыбокія каталіцкія традыцыі: бласлаўленне «хлеба святой Агаты», абрад з «блажэйкамі» і асвячэнне Грамнічых свечак. Гэтае набажэнства стала для лепельскіх вернікаў не проста імшой з малітвамі, а сапраўднай магчымасцю папрасіць здароўя для сябе і сваіх блізкіх і нябеснага заступніцтва дзеля абароны свайго жылля ад прыродных стыхій і катаклізмаў.

 Нядзельная літургія ў кожнай парафіі – гэта час для малітвы і роздуму, але канкрэтна гэтая імша стала для вернікаў асабліва цёплай і запамінальнай. Ксёндз Уладзімір пачаў сваё казанне не з традыцыйных багаслоўскіх тэрмінаў, а з простых і шчырых слоў, якія адгукнуліся ў кожным сэрцы: «Я вас люблю!».

 Гэтае прызнанне стала не проста прывітаннем, а ключом да разумення ўсяго хрысціянскага жыцця. Ксёндз падкрэсліў, што менавіта любоў з’яўляецца той сілай, якая здольная аб’ядноўваць супольнасць і даваць надзею ў складаныя часы. Калі пастар любіць свой статак, а вернікі адчуваюць гэтую падтрымку, Касцёл становіцца сапраўдным домам.

 Пераходзячы да Евангелля, святар узгадаў вядомыя словы Езуса: «Вы – соль зямлі». Гэта метафара стала цэнтральнай тэмай разважанняў. Ксёндз Уладзімір звярнуў увагу на некалькі важных аспектаў. Соль надае смак – як ежа без солі становіцца прэснай, так і свет без хрысціянскай любові і міласэрнасці губляе свой сэнс. Соль захоўвае ад псавання – вернікі закліканы быць тымі, хто спыняе зло і несправядлівасць у грамадстве, захоўваючы маральныя каштоўнасці. Соль непрыкметная, але важная – яна не павінна быць напаказ, але яе прысутнасць мяняе ўсё вакол.

 Казанне пробашча лепельскай парафіі завяршылася заклікам не проста слухаць словы, але быць «дзейснай соллю» ў сваіх сем’ях, на працы і ў адносінах з блізкімі. Любоў, пра якую заявіў святар напачатку, павінна памнажацца праз непрыкметныя для людзей учынкі кожнага з прысутных. А яшчэ ксёндз Уладімір даў заданне кожнаму парафіяніну - пераступіўшы ганак свайго жытла, сказаць родным і блізкім: «Я вас люблю!»

 Першая частка ўрачыстага бласлаўлення была прысвечана святой Агаце, панне і пакутніцы, памяць аб якой Касцёл ушаноўвае 5 лютага. З даўніх часін яна лічыцца заступніцай, якая аберагае ад пажараў і разбуральных стыхіяў.

 Да алтара парафіяне прынеслі хлеб і ваду.

 Пробашч парафіі ксёндз Уладзімір здзейсніў абрад асвячэння, нагадаўшы прысутным пра глыбокі сімвалізм гэтых простых дарункаў. Асвечаны «хлеб святой Агаты» вернікі беражліва нясуць дадому. 

 Існуе пабожная традыцыя захоўваць кавалачак гэтага хлеба ў хаце, бо праз заступніцтва святой ён засцеражэ жыллё ад агню і маланкі, а сям´ю – ад голаду і няшчасцяў. Ваду ж выкарыстоўваюць для акраплення пакояў і гаспадарчых пабудоў. Гэты абрад нагадвае нам пра тое, што нават у простых матэрыяльных рэчах можа прысутнічаць Божая ласка, калі мы звяртаемся да яе са шчырай верай.

 Не менш кранальным момантам імшы стала бласлаўленне ў гонар святога Блажэя, біскупа і пакутніка. Святы Блажэй вядомы як заступнік, які вылечвае ад хваробаў горла. Паводле падання, ён цудоўным чынам выратаваў хлопчыка, які паміраў, падавіўшыся рыбнай косткай. У літургічным календары яго дзень адзначаецца 3 лютага, але традыцыя бласлаўлення горла часта пераносіцца на бліжэйшыя службы, каб як мага больш людзей маглі прыняць у ёй удзел.

 У памяць аб гэтым цудзе ксёндз Уладзімір здзейсніў адмысловы абрад з выкарыстаннем дзвюх скрыжаваных свечак – так званых «блажэек». Прыкладваючы свечкі да шыі кожнага, хто падышоў – і дарослага, і дзіцяці, – ксёндз прамаўляў словы спецыяльнай малітвы бласлаўлення: «Праз заступніцтва святога Блажэя, біскупа і мучаніка, няхай Бог захавае цябе ад хваробы горла і ўсялякага іншага зла».

 У халодны зімовы час, калі прастуды такія частыя, гэты абрад успрымаецца парафіянамі з асаблівай надзеяй. Гэта момант асабістага кантакту, калі Касцёл праз рукі святара бласлаўляе кожнага індывідуальна, клапоцячыся не толькі пра душу, але і пра цялеснае здароўе.

 Да сімвалізму солі сёння дадаўся яшчэ адзін магутны знак – Грамнічныя свечкі, што абараняюць ад розных прыродных стыхіяў. Пробашч асвяціў іх, нагадваючы пра старажытную традыцыю Грамніц. Асвячоная свечка, якую парафіяне панеслі ў свае дамы, стала фізічным працягам тых слоў любові, што прагучалі ў пачатку службы. Ксёндз заклікаў вернікаў быць такімі ж «грамнічкамі» для сваіх блізкіх – асвячаць ціха, але ўпэўнена, і захоўваць у сабе тую «салёнасць» веры, якая не дае сэрцу быць абыякавым.

 Гэтая святая Імша стала яскравым прыкладам таго, як жывая вера яднаецца з народнымі традыцыямі. Людзі выходзілі з касцёлу Святога Казіміра з прасветленымі тварамі, трымаючы ў руках кавалачкі асвечанага хлеба і захоўваючы ў сэрцы водар ад свечкі Блажэя і цеплыню супольнай малітвы. 

 Такія святы нагадваюць нам пра галоўнае: мы не самотныя ў сваіх клопатах пра здароўе і бяспеку. З намі – малітва Касцёла, Пан Бог і дапамога святых, якія праз стагоддзі застаюцца вернымі заступнікамі хрысціянаў.

Люты-2026.