Блог Валадара Шушкевiча. Cтраница 55

Звесткі аб аўтары глядзець тут.

 Ад Блукача ВАЛАЦУЖНАГА. Валер Тухта выдаў чарговую кніжку “Замошша”. Для нас яна цікавая тым, што вёска здаўна ўваходзіла ў склад Лепельшчыны. І толькі ў сярэдзіне 1960-х гадоў Замошша разам з трыма Забаеннямі, Адамаўкай, Чорнай Лазой, Латыгалічамі… ўключылі ў склад Чашніцкага раёну ў сувязі з яго ўзбуйненнем па прычыне пачатку ў 1964 годзе будаўніцтва Лукомскай ГРЭС і горада энергетыкаў Новалукомля. 

[...]

 Вясковы біч абрабаваў майсэрню гарадскога прадпрымальніка.

[...]

У Дрымаўшчыне ва ўласнай хаце згарэў 52-гадовы мужык.

[...]

 “Жаніцьба Цярэшкі” – старажытны народны абрад, а таксама гісторыка-культурная каштоўнасць Беларусі, якая ўключана ў Спіс нематэрыяльнай спадчыны ЮНЕСКА. У даўнія часы вясёлае каляднае ігрышча праводзілася напярэдадні Каляд. На адзін вечар кожны малады хлопец станавіўся Цярэшкам і выбіраў сабе дзяўчыну. А затым усе “пары” гулялі жартоўнае вяселле з песнямі, танцамі пад гармонік і вясёлымі гульнямі.

[...]

В Лепельском районе мужчина забрал пенсию 88-летней старушки

[...]

 Названы имена обладателей областной литературной премии имени Петруся Бровки 2018 года.

[...]

Звесткі аб аўтары глядзець тут.

 Многія лепельцы часта ўжываюць слова “верацяя”. Яно выкарыстоўваецца і ў нейкіх невялікіх адасобленых мясцовасцях розных рэгіёнаў. Напрыклад, нават у адным Лепельскім раёне не ўсюды чулі, што такое верацяя, не кажучы ўжо пра тлумачэнне значэння гэтага слова. Дык што ж такое верацяЯ або верацЕя?

[...]

Сведения об авторе смотреть здесь.

 Что деревня Терешки давно есть призрак, поди, знают все. А каковым был призрак до того, как стать призраком? Вот тут-то и получается осечка, ибо ответ на этот вопрос знают лишь ныне довольно солидного возраста люди да одержимые краеведы- фанатики. Я – один из последних. Не жителей, конечно, а пронырливых бродяг-скитальцев. Много раз исколесил вдоль и поперёк Терешки-призрак. А бывал ли я в живой деревне? Начал вспоминать. Да, приходилось раза три. Однажды даже специально за интервью приезжал в глухую заповедную деревню. Сейчас вот поднапрягу извилины, вспомню тот далёкий мартовский день и воспроизведу его на клаве.

[...]

 От Блукача Валацужнага. Я долго колебался, пускать ли это выступление в печать. Дело в том, что магнитофонная запись некоторые слова воспроизводит неразборчиво, поэтому их приходится отгадывать и применять по смыслу текста, что не каждому респонденту это понравится. А согласовывать с ним текст – себе дороже, поскольку абсолютно никакого гонорара за работу не имею. Однако историческое исследование считаю настолько важным и сенсационным для внедрения в массы, что решил рискнуть. В большой степени меня подталкивает на то последний абзац выступления, в котором исследователь высказывает надежду, что эссе может быть напечатано в местной печати, и обращается к читателям с просьбой помочь разгадать тайну неизвестного автора. Оригинал эссе хранится в областном архиве. Исследователь считает, что, судя по содержанию, написать текст мог человек из сферы образования. Датируется эссе 1921 годом.

[...]

Сведения об авторе смотреть здесь.

 С 1978 по какой-то год первой половины 90-х я работал в строительной бригаде Лепельского экскаватороремонтного завода. Подшефным хозяйством у нас был совхоз «Сушанский». Ездили туда и сено косить, и всякие иные сельхозработы выполнять. Строители в Суше возводили жилые дома, обменный пункт. Потом директор совхоза Виктор Терещенко заявил, что надо деревянную шоху для хранения сена построить на ферме в Батукалово со сквозным проездом посредине, воротами с обоих концов, вентиляторами для дополнительной просушки.

[...]

Сведения об авторе смотреть здесь.

 Буквально несколько минут назад узнал, что одна из моих самых активных респонденток года два как ушла в лучший мир. Известие это привело меня в печаль. Очень активная была гражданка.

[...]

Сведения об авторе смотреть здесь.

 Свинство в моей памяти проявляется с далёких 50-х. На деннике (хоздвор в окружении хлевов) в кромешной темноте горит большой костёр, над которым мужики, поднатужившись, держат жердь с подвешенным к ней кабаном. Вертящиеся под ногами хозяйки то и дело выбегают за ворота, чтобы проверить, не маячит ли на фоне чёрно-синего неба фигура уполномоченного из района.

[...]

Сведения об авторе смотреть здесь.

 Спорт пропагандировался всегда. Лозунги типа «Физкультура – это здоровье» звучали везде.

[...]

Звесткі аб аўтары глядзець тут.

 ФотаФік - скарочаная форма слова "ФотаФіксацыя" ці: фота ёсць, а тэксту - фік.

[...]

Звесткі аб аўтары інфармацыі глядзець тут.

Звесткі аб аўтары кніжкі тут.

 У краязнаўчым музеі адбылася прэзентацыя кніжкі даследчыка Валерыя Тухты “У бляску і цяні салдацкіх крыжоў” аб кавалерах важнай царскай узнагароды, нашых земляках.

[...]

Звесткі аб аўтары глядзець тут.

Краязнаўчы аповяд у чатырох частках. Частка чацвёртая. Пачатак глядзець тут.

 У 1944 годзе, адразу пасля нямецкай акупацыі, у Весялове аднавіў працу калгас. На той час ён насіў назву імя Чапаева. У 1950 годзе калектыўныя гаспадаркі Весялова, Стайска і Валосавічаў аб’ядналі ў калгас імя Дзяржынскага. У 1959-м ён змяніў статус і стаў называцца саўгасам “Валосавічы”. Да сёняшняга дня на ўскрайку вёскі захаваліся рэшткі фермы, будынак якой ужо працяглы час стаіць закінутым з-за непатрэбнасці.

[...]

Сведения об авторе смотреть здесь.

 Самым доступным мясным продуктом для жителя советской глубинки считалась рыба. Ловить сетевыми приспособлениями тогда не запрещалось. Если ленишься или не имеешь оных, ступай в сельмаг. После появления холодильников в него стали завозить один вид свежемороженой морской рыбы. Но она не котировалась: была невкусной из-за многократной заморозки, даже воняла по причине долгого размороженного состояния, стоила дорого.

[...]

Сведения об авторе смотреть здесь.

  На протяжении более трёх десятилетий я собирал сведения о жизни деревень Лепельщины. За это время многие мои информаторы ушли в мир иной, некоторые продолжают здравствовать и поныне. Недавно перелопатил свои архивы, выбрал все записи о Юшках, и вот что из этого получилось.

[...]

Звесткі аб аўтары глядзець тут.

Краязнаўчы аповяд у чатырох частках. Частка трэцяя. Пачатак глядзець тут.

 У адкрытым доступе ў інтэрнэце маецца шэраг сайтаў, дзе размешчаны звесткі пра рэпрэсаваных. Ёсць там таксама даныя і пра жыхароў вёскі Весялова. Мне ўдалося адшукаць імёны 11 бедакоў. Але ўпэўнены, што пры больш пільным пошуку трагічны спіс ахвяр будзе нашмат даўжэйшы.

[...]

Звесткі аб аўтары глядзець тут.

Краязнаўчы аповяд у чатырох частках. Частка другая. Першую глядзець тут.

 Сярод жыхароў навастворанага з разагнаных хутароў паселішча Весялова была сям’я Казіміра Цупрыняка родам з польскай вёскі Вулька Гастунская. У тутэйшыя мясціны ён патрапіў ужо падлеткам, калі бацькі прыехалі абжывацца на новым месцы. З цягам часу  Казімір займеў уласную гаспадарку на хутары Зафіеўка, стварыў сям’ю, у якой было шасцёра дзяцей. Казімір не паспеў як след уладкавацца на новым месцы. У жніўні 1936 года быў абвінавачаны ў шпіянажы на карысць Польшчы і арыштаваны. Такі лёс напаткаў многіх весялоўскіх палякаў.

[...]

Сведения об авторе смотреть здесь.

 В моём музее крестьянского быта есть один экспонат, который непременно привлекает внимание каждого посетителя своей необычностью. Это

[...]

Звесткі аб аўтары глядзець тут.

 Краязнаўчы аповяд у чатырох частках. Частка Першая.

 Весялова – вёска ў складзе Валосавіцкага сельсавета Лепельскага раёна. Але на картах пачатку мінулага стагоддзя мы не знойдзем гэтага паселішча. Чаму? А таму, што яго на той час не існавала.

[...]

Звесткі аб аўтары глядзець тут.

 У 1991 годзе археолагам Людмілай Дучыц былі даследаваны старажытныя пахаванні ля вёсак Занькі і Заазер’е. Пасля дзесяцігадовага перапынку на Лепельшчыне зноў аднавіліся археалагічныя работы. У 2001 годзе маладым археолагам Андрэем Вайцяховічам былі раскапаныя і вывучаныя курганы ля вёскі Звязда Пышнянскага сельсавета.

[...]

Сведения об авторе смотреть здесь.

  Много политических дел я натворил под конец Горбачёвской перестройки. Самым страшным из них считалось создание Лепельской группы поддержки Беларусского Народного Фронта. За что и выгнали из редакции.

[...]

Звесткі аб аўтары глядзець тут.

 Археолагам было лягчэй працаваць у недалёкім мінулым, паколькі тады ніводнага кавалка поля не пуставала – усё было пераарана. Верхні 20-сантыметровы пласт глебы ў працэсе шматразовага пераварочвання раз-пораз выносіў на паверхню сведчанні дзейнасці чалавека шмат вякоў таму назад. Дзікарослая трава, што вырастала на ўчастках, недаступных плугу, спашвалася свойскай жывёле, скошвалася. Цяпер жа такія сельгасугоддзі цалкам выключаны з севазвароту і іншага выкарыстання, а таму

[...]